Wimages.nl Wim Rozenberg Fotografie‘Heb je het al geaccepteerd’ is een lieve vraag, maar een onzinvraag.

‘Ben je de tocht al aan het ondernemen?’

Dat is de goeie vraag.

I have seen bigger moons than that!

Ik heb weleens een grotere maan gezien, zei ze op een girlies’ night in Londen. De afstand tussen de maan en de aarde was superklein, het was ook nog eens volle maan, dus hij was gigagroot. Mijn man belde vanuit Nederland om te zeggen dat we naar buiten moesten om naar de maan te kijken. Eenmalige gebeurtenis en hij had gelijk: wat een reusachtig ding! Werd er bijna bang van. Spooky. Mijn vriendin was minder onder de indruk. Ze keek naar de maan en riep: I Have Seen Bigger Moons Than THAT! Precies de goeie tekst na een paar gin tonics, een curry en chocola als toetje. Wat een zielige ieniemienie maan zeg, bijna niet te zien, zie jij een maan? Kom girls, we gaan weer naar binnen, heb zin in een laatste gin tonic. Maar de maan WAS groot, groter dan ooit, dichterbij dan ooit. Net als parkinson. Op…

Continue ReadingI have seen bigger moons than that!

Fantastisch On-Therapeutisch

Je wist het al he, dat ik niet zo dol ben op omgaan met parkinson e.a.r. (en andere rottigheid) die op je pad komt. Ik weet ook zeker dat het onze evolutie ten goede komt, als we er juist niet mee omgaan. En ik wil me al helemaaaal niet schikken in mijn lot. Apen schikken zich bijvoorbeeld heel goed in hun lot. Ze eten al eeuwen en eeuwen rauwe bladeren. Geen aap die op het idee komt om zijn bladeren te gaan koken. Terwijl het koken van voedsel de aap in een evolutionaire versnelling zou gooien. Laat niemand op het idee komen om apen te leren koken, want dan zitten we straks met (nog meer) apen in allerlei regeringen. Geintje. Maar ‘t verhaal klopt, dat van dat koken en dat apen dat niet doen. (more…)

Continue ReadingFantastisch On-Therapeutisch

Parkinson in gewone autotaal

De monteur kijkt alsof hij allang weet wat je gaat zeggen, maar hij wil het van jou horen. Dus je graaft eens in je geheugen. Ja ik weet het weer, toen in Frankrijk, op de snelweg. Ik wou even inhalen, maar de schakelbak reageerde niet snel genoeg, ik bedoel, ik had netjes de koppeling ingetrapt, richting aangegeven, spiegel gekeken maar er gebeurde niks, tenminste, niet snel genoeg. Nou ja het is gelukkig goed afgelopen, maar dat schakelen is daarna niet meer hetzelfde geweest. Trouwens, ook het stuur is gek, dan weet ik toch zeker dat ik alles onder controle heb en rechtdoor ga, schamp ik ineens langs de stoeprand. En ik moet zeggen, bij hogere snelheid, als ik 'm lekker in z'n vijf gooi, lijkt het net alsof de motor begint te trillen. Oja en de zijspiegels. Ik zet ze altijd precies goed, maar de laatste tijd blijft de rechterspiegel…

Continue ReadingParkinson in gewone autotaal

Nosnikrap

Ik weet nog zo goed hoe het daarvóór was, toen we nog niet en toen ik nog niet en toen zij nog niet en toen niemand nog niet. Iemand anders is allang vergeten hoe het daarvóór was en denkt dat jij altijd al zo was. Die is er al aan gewend, die is er niet de hele dag mee bezig hoe jij ook alweer daarvóór was. (more…)

Continue ReadingNosnikrap

Tien dingen, die ik tegen mezelf zou zeggen als ik mijn vriend was

Ooit zei ik tegen iemand die me ongevraagd advies gaf: luister, ik mag dan mijn gezondheid verliezen, mijn verstand verlies ik niet en als ik advies nodig heb, dan vraag ik het wel en of jij op de shortlist staat weet ik zo net nog niet. Dat was een beetje hard. Intussen raken we steeds vertrouwder met allerlei parkinson-uitdagingen. Vind ze eigenlijk geen van allen leuk. Maar ik laat me niet van mijn pad af gooien, van mijn Groots en Meeslepende Leven, je weet wel, dat vage Grootse Plan van Dingen die ik Ga Bereiken. Wat er ook gebeurt. En mijn vrienden zeggen Ze zeggen dat ik het weleens wat rustiger aan mag doen. Jaja, hoe en wanneer ging ik dat dan doen? En ze zeggen dat ik weleens wat meer mag genieten. Ja, mijn idee, maar eeeh hoe waar en wanneer dan ook alweer? Rollen omdraaien Op een dag…

Continue ReadingTien dingen, die ik tegen mezelf zou zeggen als ik mijn vriend was

Ooooh happy brain

Happy Brain ParkinsonIk heb toch zo gelachen, joh. Jij? Niet? Hoezo niet, heb je niks ergs meegemaakt ofzo? Gek. En zit er ook niets iets ergs aan te komen? Nee, logisch, nee, dat weet je nooit natuurlijk, maar je hebt ook niet iets akeligs in het verschiet? Waar haal je dan je grappen vandaan? (more…)

Continue ReadingOoooh happy brain

Bewegingskwijtheid

Ik heb geen idee waar ik het over heb, maar verlies van bewegingsvrijheid lijkt me erg. Wat ik daar nou helemaal erg aan vind, weet ik niet. Als ik er aan denk, zie ik mezelf zitten in een morsige stoel in een kamer met oud behang en een net niet fris glaasje water. Met een rietje. En wachten he, wachten. (more…)

Continue ReadingBewegingskwijtheid

Disruptive Innovation

Top 50 Parkinson's blogsDisruptive vind ik nogal een goed woord. Een woord dat al klinkt naar wat het betekent. Rupture zit er ook in. Rupture is dan weer geen goed woord. Disruptive is beter. Iemand enig idee wat het precies betekent? Disrupt als werkwoord betekent: iets uit zijn normale gang van zaken halen, zorgen dat iets niet meer zijn normale beloop kan hebben
(more…)

Continue ReadingDisruptive Innovation

Hoe vertel ik het mijn dokter? Tien tips.

Hoe vertel ik het mijn dokterPonskaartje, waar is mijn ponskaartje. En sokken, heb ik wel schone sokken aan? Zometeen moet ik op zo’n bank voor een of ander onderzoekje en dan zit ik daar met smoezelige sokken. Dan denkt hij (ik heb een hij) natuurlijk dat ik mezelf verwaarloos. Zul je zien dat hij gaat vragen: heb je weleens moeite met aankleden? Dus ik moet ergens twee dezelfde schone sokken zien te vinden. Wat?! Hoelaat is die afspraak, ohnee ik dacht 3 uur! Half drie? Crisis en het is altijd zo lastig om te parkeren op dinsdag, nou ja we gaan, die sokken trek ik anders wel gewoon uit. Ja ik kom eraan even mijn voeten afspoelen.

(more…)

Continue ReadingHoe vertel ik het mijn dokter? Tien tips.