Ah I know some with Parkinson's too...

Lekker wijf. De eerste Immejurkie ooit.

Dit is een stukkie voor meissies. Ik doe het te weinig, immejurkie ergens naartoe. Deed ’t wel een keer op vakantie. Strak jurkie zolekker wijfnder mouwen. Bruin, ik tikkie te blond en jurkie tikkie te kort. Kreeg meteen het bijna beste directe compliment ooit.

 

De baas van het franse vakantiepark, een oerhollandse aannemer van 66, zei oprecht: sjonge, je bent echt een lekker wijf geworden zeg. En z’n vrouw knikte instemmend. Daar kan geen ‘wat zie je er goed uit schat/lieverd/meid’ tegenop. Alleen maar omdat ik immejurkie zat. Je moet het echt vaker doen, jurkie aan, glimlach d’r op en naar je klant/baas/man. Ga ik ook doen. Niet dat ik hoop dat ze zeggen dat ik een lekker wijf ben, nee, tuuuurlijk niet, zo ben ik niet. Maar omdat het helpt. Behalve 17 jaar geleden, toen mijn man en ik net waren getrouwd. Een Amsterdamse optiehandelaar & collega zag onze trouwfoto in een krantje staan. Soohooo, zegt-ie, die Robijn heeft een lekker wijf. Waarop hij vragend naar mij keek: familie van je? Met een klap landde ik op aarde. Hij had me niet herkend. Volgende keer dat ik immejurkie ergens op af ga, stel ik me eerst even voor.

Close Menu