Denk je net, ‘ze is goed op dreef met dat lekker-wijf verhaal’ uit Immejurkie blijkt er een ploeterstuk te volgen. Ja, sorry. (more…)
Hmmmmm ik wil ook een Nobelprijs.
Loop je in de supermarkt, spreekt iemand je aan met ‘hey, immejurkie’. Kom je bij een klant, zegt-ie: ‘Zo, leuk, immejurkie’. Dat zag ik niet aankomen toen ik het woord voor ’t eerst intikte, toen bij die van dat lekker wijf op vakantie. (more…)
Lekker wijf. De eerste Immejurkie ooit.
Dit is een stukkie voor meissies. Ik doe het te weinig, immejurkie ergens naartoe. Deed ’t wel een keer op vakantie. Strak jurkie zo
nder mouwen. Bruin, ik tikkie te blond en jurkie tikkie te kort. Kreeg meteen het bijna beste directe compliment ooit. (more…)
Sniksnotterweeeeh
Je komt iemand tegen en gaat weer eens huilen als hij of zij vraagt hoe het gaat. Wil je natuurlijk niet, huilen. Hoe vaak krijg je dan niet de vraag: je hebt het er nog wel moeilijk mee - krijg je eigenlijk begeleiding van een psycholoog ofzo? Dat is geen gekke vraag, behalve dan dat je hem beter kunt stellen aan iemand die loopt te stralen, bij het idee dat-ie parkinson heeft.
Nog
Een woord zo kort als het klinkt. Je bent er zo doorheen. Je kunt nog zoveel. Je ziet er nog zo goed uit. Geniet maar, zolang het nog kan. Ik kan eigenlijk nog alles. Zover is het nog niet. Dat is bij jou nog niet zo he, dat trillen. Je weet niet wat ze nog uitvinden (die is weer wel lang, of zelfs te laat). Werken de medicijnen nog? Kun je nog gewoon werken? Heb je het nog (NOG) niet geaccepteerd? Als het over accepteren gaat, duurt ’nog’ heeeeel lang voor de omgeving. Je hebt het er nog moeilijk mee he. Nog is net zo kort, als nooit lang is. Nooit is lang bij alles wat je verliest. En bij iedereen die je verliest. Nog duurt akelig kort. Wat komt er eigenlijk na ‘nog’? Iets nog ergers denk ik. Toch is het nog prima te doen. Bovendien, je hebt altijd…
Bril
Die mevrouw met die nieuwe bril zegt: "Ik ken er ook een paar, die dat hebben, parkinson. Die kunnen nog redelijk lopen, niet zo ver natuurlijk, maar het gaat nog. Erger vind ik dat praten, je verstaat ze bijna niet maar het zijn vrienden dus dan vind je dat niet erg. Lijkt me ook zo erg dat je weet dat je op een gegeven moment niet meer zelfstandig kunt wonen, ik bedoel, dat is gewoon zo. En dat eten, of eigenlijk slikken. Je ziet dat toch best vaak bj mensen met parkinson dat ze dus broodmager zijn, wat denk ik niet zo lekker is voor je weerstand. Je gaat dan wel niet dood aan parkinson, maar hoe leuk je leven dan nog is." Stop, mevrouw, ik weet het In mijn hoofd zeg ik dit tegen die mevrouw met die nieuwe bril: Ik ken de pakweg 150 symptomen uit mijn hoofd. Soms…
- Go to the previous page
- 1
- …
- 16
- 17
- 18
- 19