Broodje Dopa

urban myths about parkinson'sHet eerste Broodje Dopa Verhaal dat ik hoorde, was dat mensen met een depressie vaker parkinson krijgen. Terwijl ik 1 keer al zo erg vind. Ergens klopt het verhaal wel, maar je kunt het gemakkelijk verkeerd begrijpen.

Een ander Broodje Dopa is dat je alleen parkinson krijgt als je een oude man in een grijze spencer bent. Je gaat dan trouwens ook alleen trillen, verder niks. Gisteren kwam er een Broodje Dopa voorbij, dat in de bron wel juist kan zijn, maar dat de snelle tikkers van nu.nl lekker kort door de bocht zo hadden vertaald: boekhoudende mannen, die na hun 50ste iets creatiefs gaan doen, hebben minder kans op parkinson. Daar kan ik 2 dingen over zeggen. Volg een paar colleges epidemiologie, zodat je wetenschappelijke onderzoeksresultaten snapt. En 2: boekhouders zijn volgens mij juist wel creatief, anders zouden ze de boel nooit zo vaak sluitend kunnen krijgen.

Een goed gevuld Broodje Dopa is ook dat je nog zoveel kunt, ook al heb je parkinson. Dat verhaal hang ik zelf vaak op. Klopt grotendeels, maar ik kan natuurlijk helemaal niet meer alles. Jij, lieve lezer, ook niet, maar dat terzijde. Ik kan niet meer met de hand schrijven. Dat is waardeloos. Ik kan wel goed typen, dat is super. Ik kan niet meer doen alsof ik geen parkinson heb, dan zou ik wel een heel smakelijk Broodje Dopa serveren.

Sommige Broodjes Dopa springen er echt uit: als je nou 30 kilo tuinbonen per dag eet, krijg je genoeg natuurlijke dopa binnen om weer lekker te draaien. Bij wijze van spreken. En je moet positief denken, dat helpt enorm. En loslaten he, loslaten. Of wacht nee, accepteren. Klinkt als tegenovergestelden, loslaten en accepteren. Hm, welke is het Broodje Dopa, loslaten of accepteren, of allebei?

Ik ben benieuwd welke Broodjes Dopa jullie weleens horen. Laat het me weten, vooral als het een optimistisch Broodje is, daar ben ik wel even aan toe.