Nooit en ooit

Wim Rozenberg

Nooit is een heel kort woord, je bent er zo doorheen. Zeg het maar even: nooit. Eigenlijk zou ‘nooit’ een woord zonder einde moeten zijn. Want nooit duurt heel lang, bij alles wat je verliest, vooral bij iedereen die je verliest.

Ooit is een nog korter woord, ben je ook zo doorheen. Zeg het maar even: ooit.
Wel een gek woord. De klank geeft al wat van de betekenis weg. Dat onbestemde ooo met dat bijna besluiteloze iii erachter, daar komt geen einde aan. Het is dat er een t achter komt, anders kom je er nooit doorheen. Toch gaat ‘ooit’ nog wel. Ooit zien we elkaar weer. Ooit komt het goed. Daar zit nog iets van troost in.

Maar ‘nooit’? Nooit duurt echt veel te lang.

Nooit en ooit.
Hoe onbegrijpelijk wil je het hebben.