Koninkrijk Parkinson. 8. De loodgieter, de neuroloog en het WPC.

Dit is deel 8. uit de serie ‘Koninkrijk Parkinson’

Het wetboek fladdert met me mee. Ik vind ’t prima. Ik heb er al in gelezen zelfs. En naar geluisterd, dat is het voordeel van een wetboek met een stem. Als ik dan iets vergeet of iets wil vergeten, dan fluistert zij het wel in mijn oor. Of ze gaat op m’n schouder zitten en fladdert met d’r vleugeltjes net zolang tot ik mijn oren opendoe en luister. Ik begin haar al te kennen. En hoe beter ik haar ken, des te minder hoef ik haar te dragen. Hoe meer ik van haar slimme ideeën overneem en in mijn eigen brein en in mijn eigen hart stop, des te lichter fladdert ze om me heen. Ze maakt steeds grotere sprongetjes en soms, heel soms, verlies ik haar uit het oog. Is ook weleens lekker, even zonder regels en wetten. Maar stiekem vind ik het wel fijn als ze weer in de buurt is. Ik heb haar nodig. Het is hier allemaal zo nieuw en anders en onbekend, ik weet ook niet hoe het allemaal moet.

En mijn wetboekje op voetjes en met vleugeltjes zegt:
“Meisje, je hoeft het allemaal niet in je eentje te weten en te snappen. Ik ben je wetboek en ik zit vol met goeie ideeën. Hoe ik daaraan kom? Sommige heb ik zelf bedacht, sommige heb ik ergens gehoord of gelezen en sommige zijn van jou zelf.”

Huh? Maar wetboekje van me, zeg ik tegen haar, hoe weet jij nou wat ik in mijn hoofd heb?

Ze trekt onschuldig haar vleugeltjes op, schuifelt een beetje verlegen met haar voetjes en glimlacht.
“Tja, zegt ze, ik had toch gezegd dat ik jouw wetboek ben? Ik pas gewoon bij jou.”

Oh, mompel ik.

“Kom, zegt ze, ik hoor stemmen (jaja denk ik, dat kan er ook nog wel bij, bij zo’n wetboek met vleugeltjes), laten we gaan kijken.”

Okaj, zal ik je dragen, wetboekje?

“Dacht dat je het nooit zou vragen.”

Volgens mij heb ik een ondeugend wetboekje.

De stemmen

Eigenlijk kijk ik er niet eens van op, van die stemmen. Ze komen dichterbij. Twee mannenstemmen. Zegt de een tegen de ander:

N: Wat heb jij tegen d’r gezegd?

L: Oh ja het gebruikelijke verhaal, als ik zo’n situatie aantref

N: Wat dan?

L: Dat ze op een tijdbom heeft gezeten

N: Zeg je dat gewoon zo?

L: Ja luister, ze heeft me zelf gebeld he, had ze maanden eerder moeten doen, nu moeten we maar afwachten wat er nog te redden valt

N: Maar dan schrikt ze!

L: Dat is wel te hopen ja, anders gebeurt er nooit wat. Ik bedoel, als zij de wc nog wil kunnen doortrekken, moet er toch wat gebeuren. Dus ik heb de hoofdkraan uitgezet en heb gezegd dat ik m’n koffie altijd met melk en suiker drink.

N: Koffie?

L: Ja weet je wel hoe vroeg ik m’n bed uitmoet om dit soort types van hun loodgietersprobleem af te helpen? Ze mag blij zijn dat ik er ben.

N: Ze kan er toch niets aan doen?

L: Tuurlijk wel, als ze een beeeetje normaal voor d’r huis had gezorgd, was het nooit zover gekomen. Okey ze kon er misschien niet echt wat aan doen, maar ja, ik kan het toch maar weer mooi gaan oplossen.

N: Dat is toch ook je werk?

L: Zekers, maar voor niks gaat de zon op, dokter, bovendien, als ik die wc heb ontstopt en wat syfonnetjes heb vervangen, kan ze er weer jaren tegenaan. Factuurtje bij de koffie en klaar-is-t-ie weer. Hoe doe jij dat dan, dokter? Douw jij d’r niet gewoon effe door zo’n scangebeuren, hop pillen d’r in of desnoods een slangetje en een buisje (je lijkt verdorie wel een loodgieter, dok) en gaan met die handel?

N: Nee, zegt de neuroloog, dat past niet bij mijn beroep. Ik heb een eed afgelegd, ik moet goed voor haar zorgen.

L: Moet je dan poeslief gaan zitten doen? Snapt ze dan wel wat je bedoelt?

N: Ja, dat hoop ik, zegt de neuroloog, maar ik geef toe dat ik de meeste dingen 3 keer moet zeggen voordat ze ’t onthoudt. En ik kan ook niet gaan roepen dat ze op een tijdbom zit en dat ze blij mag zijn dat ik er ben – want dat werkt niet en bovendien kan ik haar niet beter maken.

L: Kun je niks voor haar doen? Ook niet een beetje voor de show wat pilletjes of therapietjes, zodat je factuur op een fijn bedrag uitkomt?

N: Jawel, ik kan heel veel voor haar doen. Ik stel haar gerust, ik schrijf pillen en sport voor en ik probeer haar overeind te houden. In mijn spreekkamer kom ik nogal wat balansproblematiek tegen.

L: Wacht stil dok, zegt de loodgieter, volgens mij komt ze eraan

N: Ik hoor het, zegt de neuroloog, ze heeft het nog wel een beetje moeilijk, ik zal wel tegen haar zeggen dat ze het een beeeetje moet loslaten.

L: Goed plan dok, zegt de loodgieter, d’r op af.

De stemmen zijn nu heel dichtbij.

De loodgieter begint: Zooooo mevrouwtje, zit je nou nog te klooien met die wc-pot of hoe zit dat?

De neuroloog pakt het precies zo aan, maar zegt het anders: Zo, mevrouw Robijn, misschien moet je de draad weer een beetje oppakken?

 

Wim Rozenberg fotografie

Wetboekje heeft kaartjes voor het WPC

Mijn wetboekje loopt te giechelen. Om de loodgieter en om de neuroloog. Ze bladert tot ze bij de L van Loodgieter is en bij de N van Neuroloog. Bij de neuroloog staat iets over congressen. Bij de loodgieter is over bbq’s. Ze krijgt een wereldidee.

“Schatjes, zegt ze tegen de loodgieter en de neuroloog, jullie krijgen van mij allebei een gratis toegangskaartje voor het WPC. De neuroloog maakt een sprongetje…is dat niet dat congres waar al mijn vrienden komen? De loodgieter ziet dat ook wel zitten, iets met zijn vrienden, maar een congres?”

Mijn wetboekje is slim en ondeugend, had ik al verteld geloof ik. De neuroloog en de dokter, ze krijgen allebei een kaartje voor Wereld Poezen Congres.

Wereld Poezen Congres??? De loodgieter en de neuroloog zijn zwaar teleurgesteld. Ze hadden zich zoooo verheugd op dat congres met al hun vrienden…..

Poezen….halloooo….ik ben loodgieter! Ik ook, roept de neuroloog, soort van dan tenminste.

Het Parkinson Effect

En het wetboekje zegt: jongens, get a grip, jullie zijn teleurgesteld, snap ik. Weet je hoe we dat in de psychologie noemen? Het Parkinson Effect. Iets inleveren of zelfs niet krijgen, wat echt belangrijk voor je is. Laat ’t maar een beetje los, jongens. Poezen zijn best lief.

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.