Koninkrijk Parkinson. 5. Immeuppie.

Wim Rozenberg Fotografie1. De Poort. | 2. De Psycholoog | 3. Oma | 4. Gezin | 5. Immeuppie | 6. Wie zitten er hier nog meer | 7. Het Wetboek | Het Plein | De Markt | De Vrienden | De Vertaler | De Schrijvers | De Ambachtslieden | De Pillendraaiers | De Onzichtbaren | De Wetenschappers | De Beurs | De Troosters | The voice of the Parkinson’s Kingdom | Prinsen en Prinsessen |  Heimwee | Het Gezin | De Poort.


5. Immeuppie

Intussen denk ik dat ik hier Immeuppie zit. Immejurkie een beetje op m’n telefoon te tikken. Heee een appje van iemand die ik ken. 
Iemand: ‘Hoi, hoe gaat het?’
Immeuppie: ‘Nou ja gaat wel’
Iemand: ‘Waar merkte je het aan?’
Immeuppie: ‘Ja geen idee, ik had eigenlijk nergens last van. Niet erg in ieder geval.’
Ik wil nog een heel verhaal ophangen over waar ik dan wel niet allemaal last van had, maar Iemand onderbreekt me.
Iemand: ‘Ik ken ook iemand die dat heeft, Parkinson, maar die is natuurlijk al dood. Ja die ging niet dood van de Parkinson, maar meer van de complicaties, longen en zo en eigenlijk z’n bed niet meer uitkunnen en ook niet meer kunnen slikken en ja dan kun je niet meer eten….zo erg! Maar ik moet zeggen dat ik ook mensen ken bij wie het heel langzaam gaat. Misschien bij jou ook wel, dat is dan wel weer een geluk’.
Immeuppie: ‘Nou, ik moet weer verder hoor. Wat? Heb je een bril? Sinds wanneer? Oh crisis zeg, een bril. Ik ken ook iemand met een bril, maar die is natuurlijk al blind.’

Natuurlijk zeg ik dat niet. Ik zeg iets vaags van ‘bedankt voor het bellen en ja leuk om af te spreken’ en dat is het dan.

Ik sjok verder

Immeuppie sjok ik toch maar verder. Niet overdreven dapper, maar ik kan ook niet eeuwig op die steen blijven zitten. Wachteven, ik zit hier helemaal niet immeuppie. Ik zie een oude man lopen. Ik wil helemaal geen oude mannen zien, want ik ben net 46 en die man is volgens mij minstens 80 jaar oud. Kijk maar.

Gek. Die man is op weg naar een keuken. De keuken van zijn huis? Of zijn restaurant? Misschien wel het restaurant van zijn dochter of zoon. Zou hij hier in dit niemandsland wonen? Wie heeft zijn basilicum nodig? Ik hou van basilicum. Gewone groene blaadjes. Onmisbaar in een pasta die je samen eet. Onmisbaar als je door die vreemde neurologische aandoening niet meer goed kunt ruiken. Basilicum ruik je wel.

Die oude man heeft een doel met zijn kruiden. Zou hij ook ooit met een hopeloze diagnose op zak op een steen hebben gezeten? Nu loopt hij hier gewoon. Dus je kunt aan deze kant van die muur met die poort een doel hebben. Er zijn hier dus nog meer mensen.

 

Bijpassende blog: Bril.

Naar het volgende hoofdstuk: Wie zitten er hier nog meer?

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.