Ah I know some with Parkinson's....
MoeJurkie heeft een wereldidee

MoeJurkie heeft een wereldidee

Soms ben je zo moe dat je niet meer helemaal scherp bent. Als je heel moe bent, echt jetlag-moe, dan kan dit gebeuren, als je toch nog even gaat mountainbiken. Je parkeert je fiets ergens onderweg om bij een hardloopwedstrijd te kijken. Tollend op je benen weet je je fiets nog terug te vinden ook. Terwijl je niet eens hebt meegedaan, alleen maar een beetje hup-hup hebt staan roepen.

gezinsleven blog

Diepe zucht en je hijst jezelf op je ouwe bikey. Wat een crisisding eigenlijk, zo’n mountainbike. Crisisstuur ook. En die handremmen, onhandige dingen zeg en wat lopen die kabels gek. Na een tijdje ploegen kom je erachter: stuur achterstevoren. Het kan. Ik weet dat nu. Wat ook kan, is dit: nog gauw even dat pianostuk instuderen. Eerst de bovenhand. Na drie keer de eerste 20 maten, weet je het zeker: dit kunnen mijn hersenen niet meer. Totdat je ineens merkt dat je links met rechts, dus onderhand met bovenhand hebt verwisseld. Stug een kwartier lang. En deze dan: je gaat naar een afspraak, 30km verderop, met de auto. Muziek aan, anders dut je in. Ineens ben je er. Zonder dat je ook maar iets van de route kunt terughalen. Je kunt ook best ver komen met ingeklapte zijspiegels. In ieder geval de straat uit. Het kan. Ook dat weet ik nu. Ik hoop dan maar, dat ik niet de enige ben die weleens met d’r stuur achterstevoren zit, op die mountainbike dan. Of die zich vergist in teksten (ai!). Laatst liep ik in de xenos, moest iets tafelklederigs hebben. Je loopt een beetje te dolen langs de schappen en denkt, een fractie van een seconde: He? Verkopen ze hier placenta’s? Je kijkt nog een keer. Oh. Placemats. Letters kloppen ongeveer. Maar als ook jij denkt dat ze placenta’s verkopen bij de xenos, dan is dat het signaal dat je een MoeJurkie bent.

Dan kom je thuis. HOE kan het dat andere mensen ALTIJD een keurig huis hebben. 

En je neemt een besluit. Morgen sta je om 0900u precies voor de Ikea. Je loopt de nog stille winkel in, kiest een vrolijk ingerichte woonkamer uit en gaat eens rustig een boek liggen lezen. Tegen dat het koffietijd is, loop je naar de afdeling Keukens, kiest alweer een gezellig exemplaar uit en je gaat op een hippe barkruk koffie drinken (uit je thermoskan). Je beker mik je gewoon in de Ikea Afwasmachine. Daarna door naar de Slaapkamerafdeling, op zoek naar een rustige hoogslaper. Komt er onverhoopt een klant ofzo te dichtbij, zeg dan dat je de nieuwe etalagepop bent.
Als het ongeveer 13:00u is, ben je herboren. Tegen het verkeer van de Ikea in, wandel je naar de ingang, pakt de goederenlift (anders moet je zover omlopen) en je stapt weer in je auto. Thuis jaag je je hele gezin over de kling dat ze nu toch eindelijk eens keer moeten gaan opruimen. Want jij moet boodschappen doen. Hopen dat het bankje bij het koffie-apparaat van de appie niet bezet is.

Close Menu