Ah I know some with Parkinson's too...

Buiten heb ik minder Parkinson dan binnen

Ineens viel het kwartje. Heeft een jaar of 7 geduurd, maar goed, het is dan toch gevallen.

‘Buiten heb ik minder Parkinson, dan binnen’

Er is wel onderzoek gedaan naar Parkinson binnen en Parkinson buiten. Ik heb even wat voor je opgezocht. Ik kom bijna alleen studies over vallen en freezing tegen, maar goed:

Vallen: binnen vs buiten
In april 2016 constateerden onderzoekers van de Universiteit van Belgrado dat mensen met Parkinson buiten eerder vallen door struikelen en uitglijden, en binnen door problemen met houding, krachtverlies benen en voeten en hoogtevrees. De buitenvallers liepen vaker botbreuken op dan de binnenvallers. Ik kan niet bij het volledige rapport, helaas, maar de onderzoekers concluderen dat valpreventie belangrijk is. 
Bron: Indoor and outdoor falls in persons with Parkinson’s Disease

Zit wat in.

Risico op Parkinson: Vitamine D, zonlicht
In september 2010 deden Deense wetenschappers onderzoek naar verschillen in risico op Parkinson tussen mannen die buiten werken en mannen die binnen werken. Er lijkt volgens de Denen een verhoogd risico te zijn op Parkinson als je te weinig zonlicht ziet en daardoor te weinig vitamine D aanmaakt. Het onderzoek gaat dus over het risico om Parkinson te krijgen. Niet over het effect van zonlicht dan wel vitamine D als je al Parkinson hebt.
Bron: Outdoor work and risk for Parkinson’s Disease

Oke, ik zoek verder. 

Freezing: “Makkelijker door een heg dan door een deur”

Dit vind ik echt een slim en origineel onderzoek:
‘Het belang van het in de natuur zijn voor mensen met Parkinson, vooral voor degenen die last heben van Freezing’. Dit is een Zweeds onderzoek uit 2015. Freezing kan optreden als je bijvoorbeeld door een smalle ruimte moet lopen, zoals een deuropening. De onderzoekers maakten een opening in een gewone heg, ter grootte van een deuropening. 

Niemand van de mensen met Parkinson die last hebben van freezing, had ook maar enig probleem met het door die opening in de heg te stappen. Terwijl ze wel serieus freezing hadden, als ze door een gewone deuropening moesten lopen. Vervolgens maakten de onderzoekers een houten deurkozijn in de heg. En bizar genoeg kwam het freezing probleem weer terug. 
Bron: The Significance of Experiences of Nature in people for Parkinson’s disease with focus on freezing and gait.

Er is vast nog veel meer onderzoek gedaan, maar ik heb geen tijd om dat allemaal uit te zoeken. Daarom ga ik nu door met mijn gewone huistuinkeuken-analyse van Parkinson buiten en Parkinson binnen.

Huistuinkeuken-analyse van Parkinson buiten en Parkinson binnen

  1. Uitzicht
    Buiten zie je meestal meer dan binnen. Meer afwisseling, meer kleur, meer beweging en vaak ook meer mensen. Dat houdt je brein lekker aan de gang. Het kan bijna niet anders, dan dat die hersenactiviteit je brein fitter houdt: meer prikkels, meer multitasking, meer verbindingen en dus misschien ook wel neuroplasticiteit. Dat betekent ongeveer ‘je maakt nieuwe verbindingen, waar oude verbindingen het niet meer goed doen’. Nieuwe hersencellen maakt niemand, we moeten het van nieuwe verbindingen hebben. Bij Parkinson gaat het wat harder achteruit met die hersencellen, dus we moeten zorgen dat we met die cellen die we nog hebben (ik overdrijf) méér kunnen doen
  2. Frisse lucht
    We hebben een redelijk opgeruimd en schoon huis, we slapen met de ramen open en we hebben bovendien een vrij groot huis. We zitten niet met zijn allen op een vierkante centimeter. Toch kan het niet anders, dan dat je buiten meer frisse lucht hebt dan binnen. En met frisse lucht bedoel ik zuurstof. Zuurstof is goed voor je Parkinsonbrein, dat hoef ik vast niet uit te leggen. Ook voor je lichaam natuurlijk.
  3. Stappen
    We wonen in een vrij groot huis, maar ik zou denk ik als een opgejaagde hamster de hele dag van boven naar beneden moeten rennen, kamers in kamers uit, om aan meer dan 5.000 stappen te komen. Buiten is het meestal groter, dan binnen. Buiten maak je meer stappen. Is overal goed voor, zeker als je Parkinson hebt.
  4. Temperatuur
    In ons fijne Hollandse huis is het nooit enorm koud en zelden superwarm. Gemiddeld genomen zijn de temperatuurverschillen tussen de verschillende ruimtes in het huis niet zo groot. Mijn lichaam hoeft niet hard te werken om af te koelen of op te warmen. Behalve dan als het raampje van de wc in de winter wijdopen staat. Maar dat is gewoon onhandig. Buiten moet ik vanalles doen om op temperatuur te blijven of te komen. Als het lekker herfst- of winterfris is, dan prikkelt dat mijn lichaam om te gaan bewegen. Volgens mijn huistuinkeuken analyse van buiten- en binnenparkinson is dat goed voor me.
  5. Multi-tasken
    Buiten multi-task ik me suf. Ik moet opletten waar ik loop, stoeprand, tak, lantaarnpaal, winkelkarretje, andere mensen, auto’s en dat alles terwijl ik op mijn telefoon zit en/of loop te praten met mijn gezelschap. Dat is niet altijd slim. Een paar jaar geleden ben ik tegen een laaghangende tak in het bos aangelopen. Dat was geen Parkinson, dat was gewoon dom. Buiten moet je constant multi-tasken. Neuroplasticiteit, weet je nog. Je slingert je hersenen aan de gang en die arme zenuwcellen moeten op zoek naar nieuwe verbindingen. Vort. Voordat ik weer tegen een boom aanloop.
  6. Laptop
    Buiten kan ik niet op mijn laptop. Niet dat je Parkinson krijgt van je laptop of dat je symptomen erger worden van je laptop, maar de schermvrije tijd is denk ik wel rustgevend voor mijn ogen en voor de verbinding tussen mijn ogen en mijn brein. Want als er één ding is wat ik word van Parkinson, dan is het wel MOE.
  7. Een vliegende kraai
    Dat zei mijn wijze schoonvader vaak. ‘Een vliegende kraai vangt altijd wat’. Volgens mij snap je het meteen: als je naar buiten gaat, gebeurt er nog eens wat, je komt altijd met meer thuis, dan toen je vertrok. Meer ervaringen, meer natte schoenen, meer ontmoetingen, wat dan ook. Dan vergeet je je Parkinson misschien wat makkelijker.
  8.  Buiten zie je binnen niet
    Hoe vaak lig je wel niet wakker als je Parkinson hebt? Hoeveel uren heb je al liggen rondkijken in je slaapkamer? Soms is je slaapkamer een Parkinsonzone, omdat je er de tijd hebt om over je ziekte na te denken. Maar hoe moe je ook bent van weer een gebroken nacht in je Parkinsonzone, buiten is het anders. Daar heb je niet diezelfde kleurloze uren. Buiten heb je kleur, afleiding en die 7 punten die ik net heb genoemd.

Buiten kijk je meer naar buiten, dan naar binnen, en dan bedoel ik ook het ‘binnen’ van je hart en je ziel.

Het is denk ik wel goed, om iets minder naar je binnen te kijken en iets meer naar je buiten. Al was het alleen maar, omdat je dan ziet dat er buiten allerlei mensen zijn, die misschien wel op je zaten te wachten: hehe, komt ze EINDELIJK weer naar buiten?

Close Menu